Utah Beach

De wekker stond weer op 8.00 en na ons klaar gemaakt te hebben en te hebben ontbeten op de kamer. Reden we rond 9.00 weg en 1 uur later zijn we bij ons eerste punt van de dag. We beginnen in het Dead Man's Corner museum met de Dday experience er naast. We betalen hier 12,00 entree voor beide plekken en kopen voor 1,00 een Utah museum pas die geeft ons de rest van de dag korting op de overige museums. 

Het huis staat op een kruispunt en gaf goed zicht op de weg, is gebruikt als observatie plek door de Amerikanen die de weg hadden naar Carentan. Op het kruispunt is een tank met bemanning neer geschoten. Nu is het huis vooral een winkel met spullen die je kan kopen uit WW2 en het gebouw ernaast een museum met een flight simulator. We bevinden ons in het US airborne gedeelte en dit museum is ingericht voor de paratroopers en met name de 101st company die bekend is uit de serie Band of Brothers. In het museum zijn nog vele persoonlijke spullen en kleding stukken  tentoongesteld. Een aantal namen van personen herkennen wij door de serie zoals de spullen van Majoor Winters. De commandant van easy company. 

Na het museum ga je de briefing room in en krijg je je instructie die de soldaten kregen op de vooravond van de landingen in England en daarna ga je een flight simulator in die je het Kanaal over laat vliegen naar Franktijk. Het geeft een zeer mooi beeld hoe het erin in vliegtuig en in de lucht aan toe gaat. 

Na in de shop nog wat gekocht te hebben stappen we in de auto richting Utah Beach maar eerst maken we een stop in het dorpje St Marie du Mont, hier blijkt over 68 dagen de Tour te komen hij finisht dan op utah Beach. Hebben even rond gelopen en in de kerk gekeken. Het valt ons wel op dat erin dit gebied overal naam borsjes van straten staan vernoemd naar soldaten en overal zijn winkels die spullen verkopen. 

We rijden weer verder en komen langs (klein afslagje) het monument van 1 van de actie's van de easy Comapny om een aantal kanonnen in een weiland uit te schaklen. Genaamd Brecourt Manor. We rijden verder naar Utah Beach stoppen nog bij het standbeeld van Majoor Winters. 

Na een paar minuten zijn we bij het parkeer terrein parkeren de auto en lopen naar het museum van Utah Beach.  De gehele ochtend was het droog en begint nu te druppelen we gaan snel naar binnen. Betalen 7,00 krijgen dus 1,00 korting en kijken hier totaal 1 uur rond. Het museum richt zich op deels op de Duitsers en hoe de bezetting en later de bevrijding voor de Fransen was en verder een groot stuk op de Amerikanen. Je ziet verschillende landingsvoertuigen, een vliegtuig en nog veel uniformen. Wij blijven ons verbazen hoeveel spullen als bestek, borden en munitie en wapens. Maar ook vele uniformen en keukenspullen en verbandspullen.

Het museum is deels in een bunker gebouwd en deels in de duinen je loopt langzaam naar boven en kijkt naar buiten je ziet de duinen en de versperringen op het strand en de zee. 

Onder tussen is het 13.00 geworden we gaan lunchen in het eetcafe Rooseveldt wat hier staat ook dit is deels in een bunker gebouwd en het huis is voor 4 maanden als observatie post door de Amerikanen gebruikt. Het is nu helemaal ingericht in oude style met krantenknipsels aan de muur en allerlei film posters. Verder staan er op en om de bar op de muur allerlei geschreven teksten door veteranen die er ooit zijn geweest. Ze draaien er ook muziek uit die tijd. Heel leuk en gezellig gedaan. Ik bestelde een Hot Dog Francais je denkt daar kan niet veel mis mee zijn. Nou wel dus helemaal vol met kaas ach wat eruit gepeuterd en de rest maar gewoon op gegeten. Gelukkig proefde je de kaas amper. roberto had een omelette met frietjes. Deze poppen staan aan de bar en zitten ook aan een tafeltje. ook hier kopen we nog wat in het winkeltje. 

Nu gaan we in weer en wind het buiten gedeelte bekijken. er staan verschillende monumenten hier en bioj de strandopgang. we lopen het strand op waar de Amerikanen aan land kwamen. 1 van de monumenten is op een bunker gebouwd en er binnenin is een ere plaats met foto's en de Amerikaanse vlag. Het blijft nu een beetje druppeken. Is fris en kil. 

We besluiten om na een wc stop terug naar de auto te lopen nu gaan de sluizen echt open en is er helaas te veel wind voor een paraplu dus komen zeiknat bij de auto aan. We stellen de tom tom in op onze volgende stop en dat is Batterij Crisbeq (weer een groot bunker complex 21 stuks van de Duitsers).  Hier is het droog als we aan komen. Vanaf Utah Beach zo'n 20 minuten rijden. Ook hier gebruiken we onze pas en krijgen we weer een 1 euro korting en betalen 6,00 om naar binnen te mogen. Het is droog als we aankomen en tijdens onze rondrit druppelt het af en toe. 

Ik vind het heel indrukwekkend hoe de Duitsers dit allemaal bedacht hadden en hoe ze leefden in deze complexen grotendeels onder de grond. Het bijzondere aan deze is dat je door een soort loopgraven loopt en je ziet dus van bovenaf bijna niets van dit complex. Het kijkt uit op zee. 

Na hier zo'n 40 minuten te hebben rond gelopen gaan we naar onze laatste stop van de dag. Het stadje St Mere Eglise om daar de kerk en het museum te bekijken. We betalen hier 1,00 voor het parkeren en beginnen in het airborne museum. Laten weer onze pas zien en krijgen weer 1,00 korting betalen 7,00. Het is een buiten terrein met 3 hallen waar dingen in tentoongesteld zijn. 2 hallen stellen een parachute voor.  De eerste hal is veel persoonlijke spullen maar vinden het allemaal nogal rommelig in de vitrines liggen. De 2e hal gaat om de Dakota C47 deze staat er tentoongesteld en verder staan er allerlei poppen in uniformen maar ook de kleidng van de nurses. Mooi om te zien hoe ze allemaal verschillen. En de 3e hal gaat om de landing in St Marie Eglise. Met een simulator en vele poppen die de landing uit beelden. Wij vonden persoonlijk de derde hal het mooist, maar sluit zeker mooi aan op de andere museums. In de hallen mag je niet fotograferen. 

We kijken buiten in het dorp nog bij de kerk. Aan deze kerk hangt een parachutist ( John Steele) die in de nacht van 6 juni daar kwam te hangen en zich dood voor deed en heeft het zo overleefd. Deze scene is te zien in de film The Longest Day.  Tot op de dag van vandaagf hangt er dus nog steeds een pop aan de kerk. In het kerkje ook nog even gekeken hier zijn 2 glas in loodramen ter nagedachtenis aan de paratroopers. 

We zijn rond 17.15 terug bij het hotel, halen nog even iets in de supermarkt en relaxen op de kamer tot het 19.00 is en we kunnen gaan eten. we kiezen vanavond voor het restaurant van ons hotel. Dit valt ons wat tegen eerst al geen menu kaart in het Engels. Verder slechte bediening maar het eten was goed. Volgens Roberto gewoon een ballentent. Het was weer een top dag ondanks het weer.