Stranden
De geallieerden, dat waren de Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk en Canada, vielen aan op 5 stranden in Normandië. Ieder strand was voor één van de geallieerden. 's Ochtends vroeg kwamen de geallieerden aanvaren met honderden boten. Zij werden onder vuur genomen door de Duitsers, met machinegeweren, kanonnen en nog meer geschut. De stranden waren ook verdedigd met obstakels en mijnen. Op het strand vielen dan ook duizenden doden.
Sword Beach
Sword Beach was het doelwit voor de Britten. Er werden 28.845 Britten en 223 tanks aan land gezet en zij moesten vechten tegen bijna 10.000 Duitsers. Maar de Duitsers hadden ook veel tanks. Sword Beach was het oostelijkste strand van de vijf stranden. Na de landing moesten de Britten voor het vallen van de avond de Franse stad Caenveroveren. Om 7.26 's ochtends ging de eerste grote infanteriemacht aan land. De Duitse verdedigingsstellingen werden vanaf zee en vanuit de lucht beschoten. Maar de Duitsers schoten terug met machinegeweren. Al tegen 8 uur waren de troepen het binnenland binnengedrongen. Veel Duitse tanks werden vernietigd. Rond 20.00 werd er door de Duitsers een tegenaanval ingezet, de enige op 6 juni 1944. De Engelsen op Sword Beach konden geen contact maken met de Canadezen op Juno Beach en ze werden aangevallen door een panzerdivisie. Maar veel van de voertuigen van de Duitsers waren al uitgeschakeld door de Britse luchtmacht. Ook nog een tegenaanval met tanks werd neergeslagen. Maar door hevig verzet van de Duitsers was Caen tegen de avond niet ingenomen.
Juno Beach
Juno Beach was voor de Canadezen, gesteund door het Verenigd Koninkrijk. Het strand was zwaarbeveiligd met machinegeweerposten, bunkers en mijnen. Om 7:45 werden 2400 Canadezen aan land gezet. Voor de invasie werd er een bombardement uitgevoerd boven Juno Beach, maar die richtte weinig schade aan. Toch had het wel effect, want de verdedigers konden door de rook de aanvallers niet goed zien. Veel voertuigen zonken of beschadigden in het water. Juno Beach was 8 kilometer lang, op meerdere plaatsen werd twee uur lang gevochten voordat de Duitse stellingen waren veroverd. Hierna rukten ze snel op, omdat ze op weinig tegenstand stuitten. Vergeleken met de andere stranden waren de landingen op Juno Beach zeer goed verlopen en de Canadezen drongen op de eerste dag van de operatie dieper door in Frankrijk dan de andere troepen. Op 8 juni vestigde Bernard Montgomery, de Britse bevelhebber, zijn hoofdkwartier in het Canadese gebied.
Utah Beach
De Verenigde Staten vielen met 32.000 man aan op Utah Beach, het westelijkste strand. Voorafgaand was er een bombardement uitgevoerd op het strand, dit bombardement had wél succes en leverde een belangrijke bijdrage aan de overwinning op Utah Beach. De Amerikanen landden eerst op kleine eilandjes voor de kust, omdat ze eerst deze eilanden wilden controleren op vijandige stellingen. Een aantal geallieerde soldaten werden gedood door mijnen, verder waren de eilanden verlaten. Het bombardement van vijf uur 's ochtends had dan wel succes, de landingen verliepen in het begin erg slecht. Veel boten voeren op mijnen. Er werden amfibietanks aan land gezet. Langzamerhand werd er meer terrein veroverd. Er kwamen slecht 197 man om het leven, het geringste verlies van alle stranden. De Amerikaanse eenheden konden hierna snel landinwaarts trekken. De eerste dag werden al 1700 voertuigen aan land gezet en meer dan 20.000 militairen. Ook de eerste voorraden arriveerden op het strand.
Gold Beach
Gold Beach was voor het Verenigd Koninkrijk. Voor de landing werden er geniesoldaten op uit gestuurd om mijnen en strandobstakels onschadelijk te maken voor de hoofdmacht van 25.000 man. Ook tanks konden hierdoor aan land komen, ook al leverden zij vertraging op, waardoor veel soldaten omkwamen. Aan het strand lag een dorp die de Duitsers versterkt hadden. Verder landinwaarts stonden Duitse eenheden met tanks. Het was lastig voor de geallieerden om tanks aan land te krijgen, maar sommige konden deelnemen aan het gevecht. De Britten verloren vier tanks bij Creully, een dorpje 8 kilometer van de kust af waar de slag plaatsvond.
Omaha Beach
De Amerikanen vielen met 43.000 man aan op Omaha Beach. Het strand was 6400 meter breed. Omaha Beach was moeilijk aan te vallen, omdat de Duitsers zich goed in de hoge duinen konden vestigen, met bunkers en loopgraven. Daar stonden Duitse stellingen met elk zo'n 30 man, bewapend met machinegeweren, raketwerpers en artillerie. Er waren ook obstakels op het strand en antitankmijnen. Deze stellingen en obstakels op het strand vormden een uitstekende verdedigingslinie. Voor de landing was er een bombardement uitgevoerd, maar dit had weinig effect. Al op zee ging van alles fout voor de geallieerden. De zee was wild. Tanks gingen al verloren op zee en ook veel militairen verdronken. Ook de tanks die het strand wisten te bereiken, raakten beschadigd door kanonnen en mijnen. De geallieerde soldaten konden niet worden ondersteund met artillerie. Op het strand stonden de militairen bloot aan vijandelijk vuur. Zo vielen er heel veel doden en gewonden, ongeveer 3300. De Duitsers verloren ook veel man, ongeveer 1200. De eerste zes uur veroverden de geallieerden nauwelijks terrein. De commandant overwoog zelfs om de aanval te staken. Er vielen ongeveer 2000 doden, alleen al bij de poging om aan land te komen. De situatie was hopeloos. Elk moment kon het einde van je leven betekenen. De soldaten renden over het strand om dekking te zoeken voor de kogels. De geallieerde marine kwam later helpen en beschoten de Duitse stellingen. Dit gaf de soldaten een beetje hoop en zij vielen ook de bunkers aan. Veel militairen bereikten uiteindelijk de duinen en de commandanten stuurden nog meer troepen. Aan het begin van de middag waren de Amerikaanse soldaten bij sommige plaatsen door de Duitse verdedigingslinie heen gebroken. Hierdoor konden aan het eind van de middag de troepen landinwaarts trekken. Pas in de avond was Omaha Beach veilig en kon er materieel worden aangevoerd. De geallieerde troepen waren zo'n 3 kilometer landinwaarts getrokken. Op 8 juni ontstonden er twee havens bij Normandië, één daarvan bij Omaha Beach. Oude boten werden bij de haven met opzet tot ontploffing gebracht, waardoor er een soort windvanger ontstond ter verdediging. Er kwamen boten met heel veel materieel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten